Risale-i Nur İman İlmidir...

[geceler]

RİSALE-İ NUR İMAN İLMİDİR


Dünyada ilm-i iman derslerini okumak kadar insana saadet veren bir şey yoktur. İman ilmini oku­mayan insan manen yükselemez. İyiyi-fenayı, hakkı-batılı ayırt edemez.

İlm-i imanı okumayan cahil kalır. Cahilin dünyası da, âhireti de karanlıktır. İlim hakikatlerini devamlı okumak in­sanı nur-u Kur’ân’la aydınlatır. Dünya ve âhiretini bahtiyar eder.

Cahilin cahil yanında bile kıymeti yoktur. İlm-i imanla dolmayan bir kafa kör kuyuya benzer. Kapalı ve susuz du­rur. İlm-i imanla nurlanan bir kafa durmadan nurlu ve ha­yat veren sular akıtan bir menbaya benzer.

* * *
Ey nefsim!

Kulağını İlâhî hikmetlere çevir, gönlün bu hikmetleri sana izah eden Nur Risalelerini okumak sevgisiyle çağlasın. Okumayıp mahrum kaldığın gün, gözlerinden ırmaklar gibi yaşlar aksın.

Eline geçiremediğin Nur Risalelerini, altın hazinelerini arar gibi ara, bul, oku. Cevherlerle dolu bir hazineyi, defi­ne­yi araştırırcasına araştır.

Eriştiğin zaman, kıymetli vakitlerini, değerli ömür daki­ka­larını, saatlerini, Nurları okuyarak, fâni zamanlarını ebede tebdil edilmiş olmak mazhariyetine nailiyetinden dolayı Rab­bine hadsiz, nihayetsiz şükürler et.

Allah sevgisine, Allah korkusuna, Allah bilgisine kavuş­ma­­nın şükran nişanesi olan Allah’a ibadet ve itaatte, Ulu Pey­gamberimiz Resul-ü Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâmın sün­netiyle amel etmekte ilerle. Hem her gün ilerle.

Zira elinde olan bu saat veya bu gün bir daha geri dön­me­yecektir. Ömür ağacından sararıp yere düşen bir yaprak, tekrar yerine dönemeyecektir.

İman ve İslâmiyetin feyyaz ilmiyle kendini tezyin ve teç­hiz et. Bu ilim acz ve fakrla yoğrulmuş varlığımızı, dünyevî ve uhrevî felâketlerden koruyan en sağlam bir kalkan, en yı­kılmaz bir kal’adır.

Gençlikte, ihtiyarlıkta bizi dinimizin çok yüksek fazilet ve meziyetleriyle güzelleştiren bir âmil de Kur’ân-ı Ha­kim’­den İlâhî bir meş’ale olarak doğup gelen, bu tahkikî iman il­mi, hakla hakikatı öğreten, ebedî felah ve doğruluğu gösteren, iyilikle fenalıklardan ayırt edebilme şuurunu ve­ren, hava ve ziya, ekmek ve sudan daha ziyade muhtaç ol­duğun bil­gidir.

Bu bilgi, kalbine hikmet, aklına istikamet, gözüne basiret, anlayışına şuur ve idrak verecektir.

Bu Kur’ânî ilim, seni cehaletin karanlıklardan, anlayış­sız­lı­ğın dehlizlerinden kurtarıp aydınlıklara kavuşturacak­tır. Doğ­ruluk yollarını bırakıp sapkınlık yollarına düşen adamların şerrinden seni koruyacaktır. Kirli ve şerli kimse­lerin şer­rinden seni hıfzedecektir.

Gençliğini manen öldüren, zehirli tatlılar misillü sefahet âlemlerine düşmek facialarından seni muhafaza edecek, fâni ve güzel gençliğini, ebedî güzellikler âlemine lâyık bâki bir gençliğe tebdil edecektir. Allah yolunda tutarak, peygamber yo­lunda yürütecektir.

Senden, kötü huylar atılacak, fena ahlâklar sökülecektir. Seni kâmiller, salihler, saidler, evliyalar ve şühedalar camia­sına dahil edecektir.

* * *
Ey nefsim!

Kur’ân-ı Kerim’den tereşşuh eden Risale-i Nur insana i­man ve İslâmiyet cadde-i kübrasını, saadet ve selâmet yo­lu­nu gösterir.

İnsanın yaratılışındaki hedef ve gayeyi, Allah’a ibadet ve taati, Resulullah’a imtisal ve ittibaı bildirir.

Güneş balçıkla asla sıvanmaz. Hakikat-ı Kur’âniye par­laktır. Nevvar ve feyyazdır. Onun intişarına set çekmeye ça­lışmak ancak fıkdan-ı ehl-i akla hastır.

Hakaik-i Kur’âniye ve imaniye menbaı olan Risale-i Nur’­­un neşir, seyir ve seyeranı bir deryadır. Deryanın önüne duvar çekilmez.

Bu ezelî, ebedî ve tarihî bir olaydır. Akan deryaya kilit vurmaya çalışmak, insanın kendi kendini girdablara atıp boğması gibidir.

* * *
Ey nefsim!

İlâhî hakikat ve ina­yete kavuşturan, kalb ve ruhunu par par parlatan, akıl ve muhakemene ışık tutup istikamet veren, se­ni akl-ı selim sahibi ya­pan, seni bilmediğini de bilmemek gibi koyu ceha­letten uzaklaştıran, ilmin aydınlığına gark e­derek seni yükselten ilm-i ima­­na çalış.

Onu oku, her gün oku, her an tefekkür et. Dem bu demdir, fırsat bu fırsattır.

İlm-i iman, seni sana bildirir. Kendini bilmemek cehale­tinden, Allah’ın sana lut­fettiği ezel ve ebed isteyen kabiliyet­lerini köreltmekten halas eyler.

Kendinin ve kâinatın sebeb-i hilkatini belleterek, seni is­tidadınla inkişaf et­tirir. Yükseklere, daima yükseklere doğru yüceltir.

İlm-i iman senin âlemine ziya, ruhuna gıda, kalbine cila, bedenine şifadır. Kanının musaffisi, kemiklerinin iliği, teni­nin temizleyicisidir.

* * *
Ey nefsim!

Malınla, bütün mahsulatının turfandasıyla, canın ve ca­nanınla Kur’ân’a hizmet etmek sevdasının saadetiyle sev­dalan.

Gençliğine güvenme, gaflete düşüp fırsatları kaçırma. Gençlik sende daimi değildir, zeval ve firaka mahkumdur.

Kuvvetinin, sıhhatının, güzelliğinin sana verdiği gururu ve alâkasızlığı at. Bunlar, senin elinde ya yarın, ya yarından daha yakın bir zamanda çıkıp gidecektir.

Bu ayrılık, bu hicran gelmeden gücün ve sıhhatinle ilm-i iman ve irfan kazanmaya bak.

Kur’ân yolu selâmetli, sevimli yoldur. Bu saadetler cad­de­sinden gidenler, bu mutlu yolu tutanlar, ilm-i imana sım­sı­kı sarılanlar, hikmetlerini kalbine nakşedenler, burhanla­rı­nı akıllarına yerleştirenler, en akıllı, en şuurlu ve mânevî gü­zelliklerle güzelleşen en güzide insanlardır.

Kur’ân’ın sadası, arzı, semavâtı ve kâinatı çınlatan, Arş-ı Âladan gelip insanları ve cinleri saadete çağıran İlâhî bir sadadır.

Risale-i Nur, bu mukaddes sesin beliğ ve şanlı tercüma­nıdır.

Risale-i Nur’un izhar ve izah ettiği hakikatlar, canımıza can, hayatımıza hayat, ruhumuza ruh verir.

İlm-i iman, Kur’ân yolunda, ayağımız sürçmeden, çu­kur­lara düşmeden, ayaklarımız tutulmadan yürüten en doğ­ru rehberdir.

* * *
Ey nefsim!

Kur’ân’ın talimini, emrini iyi dinle, tam itaatkâr ol.

İlm-i imanı anlamak için dikkatli oku.

Ondan hikmet kazan, anlayış kazan, feraset kazan.

Onu elden bırakma. Seni koruyacak, yüceltecek odur.

Onu sev ki, sen de İlâhî sevgiyle sevilesin. Sevmek için tek yol okumaktır.

Aklının anlamadığı yerler olursa yine oku. Çünkü kalb ve ruhun, onun feyziyle dolar.

Bugün onu yüksek tut ki, o da seni yükseltsin.

Ona sarıl, sarıldıkça izzetlerle muazzez olacaksın.

Oku, okudukça oku. Zira, o senin başına altından, elmas­tan taç koyacaktır. Ruhunu güllük gülistanlık edecektir. Ce­sedini, Peygamberinin sevdiği mânevî bembeyaz elbiselerle güzelleştirecektir.

* * *
Ey nefsim!

Cehaletten kaç, cahillikten kork. Cahillerden uzaklaş. İlm-i imana koş, onun sine-i nuruna atıl.

Onun güzelim dalına sarıl. Onunla nurlanma cehdinde olan topluluğa katıl.

* * *
Ey nefsim!

İlm-i imanı bırakma. Onu sıkı tut. Şu kötülük asrında seni şerlerden koruyacak odur.

Sapıklardan sakın, dinsizlerden korun. Onların yakınına uğramadan geç.

Onlar kötülük etmezlerse uyuyamazlar. Çünkü o yara­tıklar, kötülük gıdası yerler, fenalık şarabı içerler.

* * *
Ey nefsim!

İlm-i imanla cahilliğin­den kurtul. Cehalet zehir içiren güzel, iki ağzı zehirli bir hançerdir. Ayakları ö­lüme gider, ayaklarını ö­lü­ler diyarına atar.

Cehalet yolu karışıktır, karanlıktır. Kendini bu a­fetten kurtar. Kendini bun­dan uzak tut. Yanına yak­laşma, kapısına varma.

İlm-i iman ve irfan şerbetiyle mest ol ve imanla dost ol. Dünyaya nurlar saçan, insanlara nurlar sunan, ruhlara gü­zellikler katan ilm-i iman ile hemhal ol.

İki cihan serveri, İlâhî bülbüller serdarı Peygamberimizin kokusu ile kokulan.

* * *
Ey nefsim!

İlm-i imanla dol,

Hikmet-i Kur’ân’la nurun alâ nur ol.

Çünkü budur yegâne hak yol.

Ne “sağa” sap, ne “sola”,

Dosdoğru devamla erişirsin Allah’a.

Herşeyden ziyade imanını koru,

Zira hayırların, güzelliklerin menbaıdır o.

* * *
Ey nefsim!

Etinle kemiklerin telef olma deminde, gamlı, yaslı etme­sin seni,

Güldüren, sürurla coşturan imandır, iman.

Nurlara gark eden ilm-i imandır iman.

Günlerini öldürme, zamanlarını heder etme.

Gençliğini katletme, kazan ilm-i iman ve irfan

* * *
Ey nefsim!

Eğer ilm-i imandan uzaklaşıp cahil kaldınsa,

Koş, ilm-i iman tahsiline koş.

Yoksa varlığın olur bomboş.

Kurtul, kaç cehalet elinden, cevval ceylanlar gibi.

Kurtul, cehalet kuşlarından, yüksel şahinler gibi.

* * *
Ey tembel nefsin!

Karıncaya git, gayret dersi al.

Arıya bak, faaliyet ibreti al.

Evliyaları düşün himmetini yükselt.

İlm-i Kur’ân’la münevver yüce âlimleri zikret, ilmin de­ğerini derket.

Cihad-ı nefsiyenin muzaffer erlerine imtisal et.

Onlardaki cehd, azim ve sebat silahlarıyla silahlan.

İlm-i imana gel, ilm-i imanla koş, ilm-i imanla yücel.

Yoksa olursun bütün bütün hurdahaş.

* * *
Ey nefsim!

Uykudan ne zaman kalkacaksın?

Bu kabustan ne vakit kurtulacaksın?

O kadar çok uyuma!

Uyuklamalarla miskinleşme.

Gidiyor anlar, dönmüyor günler.

Gelecektir dünyada bir daha uyanmayacağın günler.

Bilgisizlik, sana uğursuzluk, cahillik, gülümsüzlük geti­recek.

Akıncılar gibi gelip öldürecek.

Bilgisizlik sana kötülüktür, körlüktür.

Mevcudiyetini uyuşturan ve uyutan bir zehirdir.

Seni felâket çukurlarına atan şerlerin şerridir.

* * *
Ey nefsim!

Elbette gençliğini seversin.

Hayata meftunsun.

Öyle ise uyan.

Bu sevdiklerini ebedî ve daimi bir hayata lâyık hale geti­recek ilm-i imana çalış.

İlm-i imanı öğren, ilm-i imanı tefekkür et.

Canına can, hayatına hareket, ömrüne bereket gelsin.

Mânâ âlemin güneşler gibi parlasın.

Gözlerin ilm-i imanla par par yansın.

Varlığın, gençliğin, insaniyetin, yüce ahlâklarla, faziletle donansın.

Günlerin ilm-i iman gibi yüksek bir değerle değerlensin.

Allah’a ibadet ve taatle şenlensin.

Gönlün ilm-i imanla neş’elensin.

Aklın ilm-i imanla parlasın.

Mantık ve muhakemen ilm-i imanla kuvvet bulsun.

Fikrin maarif-i İlâhî ile işlesin.

Gözlerin sanat-ı İlâhîyeyi temaşa ile nurlansın.

Dimağın tefekkür-i san’at-ı İlâhîye ile kudsileşsin.

Fanî hayatın ilm-i imanın envarıyla, muhabbetullahın feyziyle, Rabb-ı Rahimimizin fazlıyla bâki bir hayatı semere versin.

Sonsuz, nihayetsiz, uçsuz ve bucaksız bir saadeti kazan­dıran bir ticaretgâh olsun.

İlm-i iman kötü düşünceler kuran fikirden, yalanlar so­luyan yalancılıktan, kibirli bakışlardan kurtarır.

Bu hayat-ı içtimaiyede yürüyeceğin zaman sana doğru yolu gösterecek, seni felâketlere düşmekten hıfzedecek, Rab­bini, seni bu dünyaya kimin getirdiğini, seni ve kâinatı yaratan hangi kuvvet olduğunu öğreten ilm-i imanı öğren, ona daima çalış.

İlm-i iman, kâinatta nur saçan bir meş’aledir. Bir adam ateşe atılsa, o adam yanmaz mı? İşte dinsizlik de imansızlı­ğın ateşiyle mânevîyatı yakar, kül eder.

İman-ı tahkikî kuvvetine sahip ol ki, nur-u imanla mâne­vîyatın aydınlansın, nurlu âlemlere kavuşasın. İmansızın anlayış ve sezişi sönüktür, aklı sönmüş, iyilikler silinmiştir.

* * *
Ey nefsim!

İlm-i imana sahip ol ve yaşa. Evet, o mesut yaşayışla beni yaşatan tefsir-i Kur’ân, kalbimin nuru, aklımın ziyası, ru­hu­mun gıdasıdır.

Sabahlara kadar rahmet-i imanla coşalım, Allah’ın rızası yolunda koşalım.

Ayağın cehalet yollarından geçmesin. Aklın ilimsizlikten sönmesin. Kalbin ilm-i iman nurunun yokluğundan karar­masın.

Cehalet patikaları, seni uçurumlara yuvarlar. Cahiller di­yarı, ölüler diyarıdır. Cehalet, insanı dağdağalı girdaplara atar.

* * *
Ey nefsim!

Izdırap çekmeyenler, başkalarının ızdırap çekebileceğini akıllarına bile getirmezler.

Şu halde bir insan ve Müslüman hususan Kur’ânî ve İs­lâmî bir dâvânın hizmetkârı ve cihad-ı ekber-i diniyenin bir neferi olmak nimet-i azimesine erişmiş bir mesut mü’min olarak ıztıraplar çekmek bir nevî mugaddi gıda-i mânevîdir. Hem güç ve faaliyet ve hamlenin muharrik bir kuvvet kaynağıdır.

* * *
Dehâ yüzde bir nisbetinde İlâhî bir ilhamsa ve dâhiyâne küllî hizmet ve muvaffakiyetler, hususi bir inayet-i Rabba­niye sayesinde, yüzde doksan dokuz alın teridir. Bu gayret ve himmet de yine bir lütf-u Rabbani eseridir.

Öyle ise, ey nefsim!

Sana bekâ yolunda ibadet, hizmet ve cihat için verilmiş olan ömür sermayesinin dakika ve saatlerini öldürme, iba­det, taat ve hidemat-ı nuriye-i Kur’âniyeye sarfet.


Alıntı...

www.zubeyirgunduzalp.com
_________________
Takva Kalptedir ve Kalpte Olanı Ancak ALLAH (c.c) Bilir.

[Maviyesil]

MasaAllah cok güzel, anlamli ve degerli bir paylasim sunmusunuz yine ablacanim. Rabbi Rahman razi olsun. Bu güzel paylasimlarinizin devamina insaAllah.

Bu arada renkler de cok güzel uyum saglamis

[Nursedaa]